Teoria

Próbowałam znaleźć w Internecie chociaż jedną stronę, która prawidłowo opisuje Zaburzenia Odżywiania. Na większości są bzdury, które nie mają NIC wspólnego z tym, czym ta choroba tak naprawdę jest. Według nich wyznacznikiem Anoreksji jest BMI poniżej 17,5. Najgorsze jest to, że to są strony założone przez PANIE PSYCHOLOG i LEKARZY.

ANOREKSJA NIE ZALEŻY OD BMI!

Jest to choroba o podłożu psychicznym. Objawia się silną obawą przed utyciem prowadzącą do unikania jedzenia. Osoby chore postrzegają siebie jako dużo grubsze i brzydsze niż są w rzeczywistości, nierzadko czują wstręt do swojego ciała i mają zaniżone poczucie własnej wartości.

Jeżeli jesz normalnie, a i tak chudniesz to może świadczyć o jakiejś chorobie, ale nie koniecznie o anoreksji. W takim wypadku warto skierować się do lekarza pierwszego kontaktu. On po przeprowadzeniu podstawowych badań na pewno skieruje cię do właściwego lekarza.

Możemy podejrzewać anoreksję, gdy osoba:

- ma silny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, nawet jeśli ma niedowagę

- nie chce utrzymać wagi w granicach normy dla swojego wieku i wzrostu

- jej BMI jest równy lub mniejszy od 17,5 (AHA)

- nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, wymiary i sylwetkę

- lekceważy skutki nagłego spadku wagi

- brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy

- spożywa posiłki w samotności (ze wstydu przed innymi)

- gotuje dla innych tzw. "zdrowe posiłki"

- uprawia intensywne ćwiczenia fizyczne

- kłamie o ilości zjedzonych posiłków

- główny temat rozmów z osobą chorą to jedzenie, kalorie, zawartość tłuszczu w produktach i diety

Są dwa typy anoreksji:

Typ restrykcyjny - charakteryzuje się tym, że chory ogranicza przyjmowanie pokarmu do bardzo niewielkich ilości i nieregularnie stosuje środki przeczyszczające.

Typ bulimiczny - chory na anoreksję, choć zazwyczaj ogranicza ilość przyjmowanego pokarmu, regularnie miewa okresy przejadania się lub prowokowania wymiotów i nadużywania leków przeczyszczających i moczopędnych. Stosowane metody zwykle prowadzą do biochemicznych zaburzeń oraz zakłóceń czynności pewnych układów i narządów, a także są zagrożeniem dla życia.

Przyczyny anoreksji:

Czynniki osobowościowe, rodzinne, biologiczne i kulturowe. Osoby cierpiące na anoreksję to w większości przypadków dziewczęta i kobiety, które odczuwają nieświadomy lęk przed identyfikacją z własną płcią. Nie zgadzają się z własną seksualnością, unikają kontaktu z innymi osobami, zwłaszcza z przeciwną płcią, a także odchudzają się by w wyniku diety zachować sylwetkę dziecka, jaką miały przed okresem pokwitania. Często dochodzi do tego wtórny brak miesiączki. Obsesyjny lęk przed przybraniem na wadze sprawia, że obsesyjnie myślą o jedzeniu i przekonane są, że "szczupła" figura jest kluczem do sukcesu. Zazwyczaj są to osoby, które każdemu i na każdym kroku chcą udowadniać, że są najlepsze: koncentrują się na kształceniu i zdobywaniu wiedzy, a jednocześnie są bardzo niepewne i boją się niepowodzeń. Chorzy nie widzą swojego wychudzenia, gdy stoją przed lustrem wydaje im się, że ciągle są za grubi.